Hanyue Fazang (chiń. 漢月法藏, pinyin Hànyuè Fǎzāng; kor. 한월법장 Hanwŏl Pŏpchang; jap. Kangetsu Hōzō; wiet. Hán Nguyệt Pháp Tàng; ur. 1573, zm. 1635) – chiński mistrz chan z odgałęzienia yangqi szkoły linji, poeta. Znany także jako Hanyue Sanfeng. Był też mistrzem Winai oraz rytuałów ezoterycznych.
Życiorys Urodził się w rodzinie intelektualistów w Wuxi. W wieku 9 lat postanowił wstąpić do zakonu buddyjskiego po przeczytaniu eseju Zhuhonga o uwalnianiu zwierząt. W wieku 15 lat został nowicjuszem w lokalnym klasztorze Deqing. W wieku 23 lat był już szeroko znanym mnichem, mającym olbrzymią wiedzę o klasyce konfucjańskiej oraz o Winai, którą zaczął studiować w wieku 29 lat. Wiadomo także, że zajmował się rytuałami buddyzmu ezoterycznego. W wieku 28 lat zorientował się, że studiowanie klasyki konfucjańskiej nigdy nie doprowadzi go do oświecenia. Od tej pory całkowicie poświęcił się praktyce medytacji i studiowaniu u znanych mistrzów buddyjskichJiang Wu. Enlightenment in Dispute. s. 88..