Oset łopianowaty (Carduus personata (L.) Jacq.) – gatunek rośliny z rodziny astrowatych. Występuje w górach środkowej Europy, w Alpach, Apeninach, na Bałkanach. W Polsce spotykany w Karpatach i Sudetach; sięga od regla dolnego po piętro kosodrzewiny. Podany także z Lubelszczyzny. Roślina jadalna.
Morfologia thumb|left|200px|Kwiatostan thumb|left|200px|Liście, pęd przed kwitnieniem Łodyga O wysokości do 160 cm, czasem do 200 cm. W gruncie w postaci pełzającego kłącza, w części wzniesionej wąsko oskrzydlona i drobno szczeciniasta. Liście Skrętoległe, odziomkowe i dolne kształtu szerokojajowatego i głęboko pierzastodzielne lub lirowate, zwężone w ogonek. Liście środkowe i górne jajowate, siedzące, zaostrzone i obejmujące łodygę, szczeciniasto ząbkowane na brzegu. Górna strona liści żywozielona, naga bądź nieznacznie owłosiona, dolna strona szaro i filcowato owłosiona. Kwiaty Koszyczki o długości od 2 do 2,5 cm, skupione po kilka na szczycie łodyg, wzniesione. Listki okrywy nagie, zielone, nabiegłe brunatno lub fioletowo, o szerokości ok. 1 mm, zwężające się od samej nasady, równej długości, równowąskie, z wygiętym na zewnątrz nieostrym kolcem o długości około 2 mm. Kwiaty rurkowate, obupłciowe, z koroną purpurowoczerwoną, pociętą na 5 łatek. Owoce Niełupki jasnobrunatne, o długości ok.