Pierwszy raz zastosował ją na niewielką skalę w trakcie ataku na Hamel 4 lipca 1918 – przyniosła ona wygraną. Douglas Haig i francuski marszałek Ferdinand Foch wyrazili zgodę na wykorzystanie taktyki Rawlinsona na większą skalę w bitwie pod Amiens, która trwała od 8 do 11 sierpnia 1918.
Po trzech miesiącach wojna dobiegła końca, gdy ofensywa przeprowadzona pod Amiens walnie przyczyniła sięNigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 151 do zwycięstwa Rawlinsona. Obie brytyjskie izby parlamentu wystosowały do niego podziękowania, kiedy w 1919 znajdował się w drodze do Archangielska – miał tam ewakuować armie interwencyjne ententy. W 1920 został dowódcą wojsk brytyjskich w Indiach. Niedługo po swoich 61. urodzinach zachorował i zmarł.
Przypisy
Bibliografia Nigel Cawthorne, Dowódcy i generałowie. Prawdziwe historie, Grupa Wydawnicza Foksal, Warszawa, 2014, s. 150-151
Kategoria:Absolwenci Eton College Kategoria:Brytyjscy generałowie Kategoria:Brytyjscy zawodnicy polo Kategoria:Odznaczeni Orderem Gwiazdy Indii Kategoria:Odznaczeni Królewskim Orderem Wiktoriańskim Kategoria:Odznaczeni Orderem Łaźni Kategoria:Odznaczeni Orderem św. Michała i św. Jerzego Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Imperium brytyjskie) Kategoria:Uczestnicy II wojny burskiej Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1925