Eric Robertson Dodds (ur. 26 lipca 1893 w Banbridge, zm. 8 kwietnia 1979 w Oksfordzie) – irlandzki filolog klasyczny.
Syn Roberta Doddsa, doktora filologii klasycznej i dyrektora szkoły średniej w Banbridge. Ojciec zmarł na skutek alkoholizmu, gdy Eric miał siedem lat. W 1902 roku osiadł wraz z matką w Dublinie, gdzie uczęszczał do St. Andrew’s College. W 1908 roku podjął naukę na Campbell College w Belfaście, został jednak usunięty ze szkoły z powodu grubiańskiego podejścia do nauczycieli. W 1912 roku otrzymał stypendium na studia w University College w Oksfordzie, gdzie nawiązał przyjaźń z Aldousem Huxleyem i T.S. Eliotem. W 1914 roku otrzymał bakalaureat z wyróżnieniem. Zdecydowany zwolennik irlandzkiego ruchu niepodległościowego, w 1916 roku za poparcie powstania wielkanocnego władze próbowały usunąć go z uczelni. Rok później zdał egzaminy końcowe.