Zygmunt Bieszczanin dowodził doraźnym sądem wojskowym, który skazał księdza Pilipca na karę śmierci.
Po wojnie pracował jako funkcjonariusz Milicji Obywatelskiej w Krakowie, do 1953, kiedy została przyznana mu specjalna emerytura i zasiłek przez utratę zdolności do pełnienia służby. Według źródeł oficjalnych publikowanych w PRL, bezpośrednio po zakończeniu wojny brał udział w walkach z podziemiem niepodległościowym. Ukończył Wydział Historyczny Wojskowej Akademii PolitycznejPożegnanie z bronią płk. mgr. Zygmunta Bieszczanina, "Żołnierz Wolności", nr 161, 10 lipca 1978, s. 5..
Wspomnienia Adama Bieszczanina dotyczące okresu II wojny światowej zostały zamieszczone w napisanych przez niego książkach: Skalbmierz sierpień 1944, Dni walki, Godziny Grozy oraz Linia śmierci i wydane przez Wydawnictwo MON.
Od 1970 roku służył w wydziale attachatów wojskowych w Zarządzie II Sztabu Generalnego Wojska Polskiego. W latach 1970–1971 pełnił funkcję attaché wojskowego, morskiego i lotniczego przy Ambasadzie PRL w Algierze, a w latach 1972–1976 pełnił tę funkcję, w stopniu pułkownika, przy Ambasadzie PRL w Belgradzie. W ostatnim okresie służby wojskowej pracował w Wydawnictwie MON. W lipcu 1978 został pożegnany przez zastępcę szefa Głównego Zarządu Politycznego WP gen. bryg.