Stanowisko w sprawie uniwersaliów Na uwagę zasługuje również stanowisko Italosa w kwestii uniwersaliów, omówione w jego Quaestiones quodlibetales. Podobnie jak wielu innych filozofów bizantyńskich, Italos bronił neoplatońskiej teorii, że uniwersalia istnieją na trzy sposoby: a mianowicie, że istnieją najpierw przed wszystkimi (rzeczami poszczególnymi) w umyśle Boga, następnie w rzeczach poszczególnych, a wreszcie po rzeczach poszczególnych jako forma poznawcza naszego umysłu wyabstrahowana poprzez wyodrębnienie cech wspólnych z rzeczy poznawanej.
Benakis określa to stanowisko jako umiarkowany realizm pojęciowy i podkreśla, że nie ma ono nic wspólnego z nominalizmem spotykanym w zachodniej filozofii średniowiecznej. Uważa, że trzeci sposób bytowania powszechników, po rzeczach poszczególnych nie powinien być mylony z tym, co zachodni filozofowie określali jako uniwersalia post res, które, jakkolwiek a posteriori, w ich mniemaniu jednak rzeczywiście istniały. Italos twierdził tymczasem, że uniwersalia są niematerialne, choć nie są one ściśle biorąc bezcielesne, ale zależą w tym od podmiotu, w którym bytują. Innymi słowy uniwersalia są niematerialne per accidens, a nie per se.