Beniamin z Uzarzewa (zm. 1354) – rycerz polski herbu Zaremba, wojewoda kaliski.
Życiorys Beniamin urodził się w XIV wieku w Wielkopolsce, w polskiej rodzinie rycerskiej herbu Zaremba, jako najmłodszy syn wojewody poznańskiego Sędziwoja z Jarocina. W 1319 po postępowaniu spadkowym, przejął wraz z innymi Zarembami spadek po stryjecznym bracie Sędziwoju z Janowca. W 1325 przeprowadził z bratem Filipem z Jarocina podział rodzinnych włości i zaczął pisać się z Kołdrąbia lub Uzarzewa. Beniamin był związany z dworem Kazimierza Wielkiego, szybko awansował, w 1336 był skarbnikiem gnieźnieńskim, następnie stolnikiem gnieźnieńskim (1340), w latach 1344-1346 pełnił urząd kasztelana nakielskiego a w latach 1348-1353 był kasztelanem gnieźnieńskim. Poprzez ślub z Wichną z rodu Borkowiców, dziedziczką Sierakowa, córką wojewody poznańskiego Przybysława herbu Napiwon, znacznie powiększył swój majątek. W 1348 Beniamin był w świcie królewskiej podczas rokowań Kazimierza Wielkiego z margrabią brandenburskim Ludwikiem Bawarskim we Wronkach.