W 2015 opublikowano wyniki badań przeprowadzonych przez Martina Tajmara z Uniwersytetu Technicznego w Dreźnie. Fizyk poinformował, że jego zdaniem silnik EmDrive uzyskał ciąg, ale nie stanowi to dowodu na działanie silnika. Zadaniem eksperymentu było sprawdzenie efektów ubocznych wcześniejszych metod używanych do badania silnika („Our test campaign can not confirm or refute the claims of the EMDrive but intends to independently assess possible side-effects in the measurements methods used so far”). Sam eksperyment został skrytykowany za jego niedokładne przeprowadzenie, błędy pomiarowe, a ogłoszone wyniki zostały określone jako „gierki słowne”.
Pierwsza naukowa publikacja Shawyera dotycząca EmDrive ukazała się 10 lipca 2015 w Acta Astronautica i dotyczyła drugiej generacji EmDrive.
Zdaniem Shawyera druga, kriogeniczna generacja EmDrive ma uzyskać tony ciągu, co pozwoli na zastosowanie napędu w niemal wszystkich obecnie używanych pojazdach.
W czerwcu 2016 niemiecki naukowiec i inżynier Paul Kocyla ogłosił crowdfunding w celu wysłania w przestrzeń kosmiczną EmDrive jego produkcji jako satelitę PocketQube.
W sierpniu 2016 Guido Fetta, założyciel przedsiębiorstwa Cannae Inc, ogłosił zamiar wystrzelenia CubeSat, miniaturowego satelity, wyposażonego w Cannae Drive.