W kwietniu 1934 roku został przesunięty na stanowisko kwatermistrza pułku. W Sanoku był szefem Wojskowego Klubu SportowegoEdward Zając, Organizacje o charakterze gospodarczym, społecznym, kulturalnym i sportowym. Pomiędzy wojnami światowymi 1918–1939, [w:] Sanok. Dzieje miasta, Praca zbiorowa pod redakcją Feliksa Kiryka, Kraków 1995, s. 606–608., zasiadł w komitecie organizacyjnym Zjazdu Górskiego w Sanoku w 1936. W ramach WKS uprawiał strzelectwo sportowe. Podczas XII narodowych zawodów strzeleckich w Wilnie triumfował w kilku konkurencjach indywidualnych oraz drużynowo w strzelaniu z pozycji stojącej. Na podpułkownika awansował ze starszeństwem z 19 marca 1937 i 9. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Do sierpnia 1939 był I zastępcą dowódcy 5 pułku strzelców podhalańskich w Przemyślu.
W czasie kampanii wrześniowej był zastępcą dowódcą Ośrodka Zapasowego 24 Dywizji Piechoty, a od 9 września zastępcą dowódcy obrony Przemyśla i dowódcą pułku, improwizowanego w OZ 24 DP, dowódcą wysuniętej linii oporu na Zasaniu. Od 14 września, po wyjeździe generała Jana Chmurowicza dowodził obroną miasta. W nocy z 14 na 15 września dowodzona przez niego załoga miasta wycofała się w kierunku Mościsk, gdzie dołączyła do 24 Dywizji Piechoty.