Wiesław Klempisz, ps. Brzeziński, (ur. 22 lipca 1925 w Warszawie, zm. 6 stycznia 2010 tamże) – żołnierz Armii Krajowej, więzień polityczny w okresie stalinowskim.
Życiorys Urodził się w rodzinie Stefana i Stefanii z domu Roszek. Od marca 1943 r. w AK, początkowo w wywiadzie Obwodu II, a od czerwca 1943 r. został przeniesiony do tworzącej się 9 kompanii dywersyjnej (inne nazwy: Kedyw 17, DB 17, Zgrupowanie Żniwiarz), 230 plutonu, IV drużyny, sekcji B. Od wiosny 1943 r. prowadził w domu przy ul. Leśnej 18a na warszawskim Marymoncie magazyn broni o kryptonimie „M”. Brał udział w wielu akcjach bojowych (m.in. w likwidacji Stanisława Wiśniewskiego i akcji „OST-47”).
Brał udział w powstaniu warszawskim od pierwszego do ostatniego dnia. Uczestnik m.in. bielańskiego boju na „Zdobyczy Robotniczej”, walk pod Dworcem Gdańskim, w obronie Zakładów „Opla”, Fortu 7, Centralnej Szkoły Pożarniczej i innych. Szlak bojowy zakończył przy pl. Tucholskim (obecnie Skwer Kompanii AK „Żniwiarz”). Wraz z kapitulującymi 30 września 1944 r. oddziałami żoliborskimi dostał się do niewoli. Przebywał w obozie w Pruszkowie, a następnie w Stalagu XI A Altengrabow. W kwietniu 1945 r. został wyzwolony przez armię amerykańską. Podróżował po okupowanych Niemczech. Następnie przyjęły go w swe szeregi Polskie Kompanie Wartownicze.