W 1944 został redaktorem naczelnym organu prasowego ZPP „Wolna Polska” wydawanego do VIII 1946 w Moskwie. Pisywał również do „Nowych Widnokręgów”. Po rozwiązaniu ZPP VIII 1946 wrócił do kraju i został redaktorem w piśmie KC PPR „Głos Ludu”, od 1948 „Trybuna Ludu”. Publikował tam zgodne z linią partyjną i propagandą stalinowską artykuły o ówczesnych procesach politycznych, m.in. procesie Komitetu Porozumiewawczego Organizacji Polski Podziemnej XII 1947, procesie kierownictwa podziemnej PPS-WRN XI 1947 i procesie Laszlo Rajka w Budapeszcie w 1949, na którym był obecny jako specjalny korespondent „Trybuny Ludu”. 30 XI 1956 na własną prośbę zwolniony z pracy w redakcji „Trybuny Ludu”. VIII 1957 został zastępcą redaktora naczelnego „Zwierciadła”. Później był współzałożycielem i redaktorem naczelnym „Ty i Ja”. X 1962 zwolniony, poświęcił się wyłącznie publicystyce. Odznaczony m.in. Orderem Sztandaru Pracy II klasy (1950). i Medalem 10-lecia Polski Ludowej (1955)..

W zbiorach „Księga Wspomnień” (Warszawa 1960) i „Cyganeria i polityka. Wspomnienia krakowskie 1919-1939” (Warszawa 1964) opublikował fragmenty wspomnień. W zbiorze „Byli wśród nas” (Warszawa 1958) zamieścił kilkanaście artykułów biograficznych działaczy PPR.