Po wybuchu II wojny światowej, agresji ZSRR na Polskę z 17 września 1939 i nastaniu okupacji sowieckiej był nadal widywany w miejscach publicznych Lwowa, ubrany w mundur weterana z amarantowymi wyłogami. thumb|240px|Tablica nagrobna Antoniego Süssa Miał syna i córki, doczekał się wnuków, prawnuków i praprawnuków. Zmarł po krótkiej chorobie 26 stycznia 1946. Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie 29 stycznia 1946 (kwatera Ra, zbiorowa mogiła powstańców styczniowych).
Przypisy
Bibliografia Cmentarz Rakowicki w Krakowie, Warszawa 1988.
Kategoria:Członkowie honorowi Związku Byłych Ochotników Armii Polskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem na Śląskiej Wstędze Waleczności i Zasługi Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Siedemdziesięciolecia Powstania Styczniowego Kategoria:Powstańcy styczniowi odznaczeni Krzyżem Niepodległości z Mieczami Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Podporucznicy II Rzeczypospolitej (weterani powstania styczniowego) Kategoria:Polscy stulatkowie Kategoria:Urodzeni w 1844 Kategoria:Zmarli w 1946