III 1936 za nielegalny pobyt został aresztowany i uwięziony do VII 1936. 10 X 1936 w związku z wojną domową w Hiszpanii wyjechał tam, wstąpił do KPH i do Batalionu im. J. Dąbrowskiego, w którego szeregach walczył pod Madrytem (7–25 XI 1936) i pod Guadalajarą (8–22 III 1937), gdzie został ranny, po czym odesłany do szpitala w Murcji. Podczas leczenia był w szpitalu komisarzem politycznym w stopniu kapitana. XII 1937 z powodu odniesionych ran i niezdolności do służby liniowej wrócił do Francji, gdzie działał w Komitecie Pomocy Hiszpanii do stycznia 1939, gdy ponownie go aresztowano za nielegalny pobyt i skazano na 6 miesięcy więzienia. Po zwolnieniu, IX 1939 wraz z transportem rannych udał się do ZSRR, gdzie od IX 1940 studiował w moskiewskim Instytucie Pedagogicznym Języków Obcych. W grudniu 1941 w związku ze zbliżaniem się wojsk niemieckich do Moskwy został ewakuowany do Samarkandy, gdzie był kierownikiem bazy aptecznej.