Rafał z Gołuchowa (Rafał Gołuchowski) (ur. XIV w., zm. w 1442/1443) – rycerz polski herbu Wieniawa, starosta generalny Wielkopolski w latach 1436–1439, podkomorzy kaliski w 1436 roku, podstoli poznański w 1426 roku, starosta Odolanowa w 1434 rokuAntoni Gąsiorowski, Starostowie wielkopolskich miast królewskich w dobie jagiellońskiej, Warszawa-Poznań 1981, s. 72..
Życiorys Rafał z Gołuchowa urodził się prawdopodobnie pod koniec XIV wieku, w Wielkopolsce. Pochodził z rycerskiego rodu Wieniawitów, jego ojciec Iwan z Obiechowa i Gołuchowa był kasztelanem śremskim, uczestnikiem bitwy pod Grunwaldem, bliskim współpracownikiem Władysława Jagiełły. Lata młodości Rafał spędził na Rusi, u boku ojca, który od 1411 do 1421 był starostą generalnym tej prowincji.
W 1426 został mianowany podstolim poznańskim. Po śmierci Jagiełły, Rafał był związany z dworem młodocianego króla Władysława III. W tym czasie objął intratne podkomorstwo kaliskie i został starostą generalnym Wielkopolski (1436), ten urząd pełnił do stycznia 1439. Potem przebywał w najbliższym otoczeniu króla, jako świadek podpisał w Bieczu, ugodę między królem a zakonem joannitów. W 1440 wyjechał w świcie królewskiej na Węgry, był świadkiem koronacji Władysława III na króla Węgier.