Stanisław Guzicki, ps. Czarny, Mechanik, Ojciec, Stanisław (ur. 1 lutego 1892 w Mławie, zm. 26 czerwca 1976 w Warszawie) – inżynier mechanik, profesor Politechniki Śląskiej i Politechniki Warszawskiej, działacz komunistyczny.
Życiorys thumb|Grób Stanisława Guzickiego na cmentarzu Wojskowym na Powązkach Urodził się w Mławie, w wielodzietnej rodzinie szewca Antoniego. W 1908 ukończył 6 klas gimnazjum, następnie kształcił się na Wydziale Mechanicznym Szkoły Technicznej w Warszawie, do której uczęszczał w latach 1908–1912. W 1914 otrzymał świadectwo dojrzałości i podjął studia w Instytucie Politechnicznym w Jekaterynosławiu, które ukończył w 1918 dyplomem inżyniera-mechanika. Równolegle pracował w tamtejszym Towarzystwie Rosyjskim Fabryk Rur i Żelaza S.A. na stanowiskach kolejno pomocnika majstra i majstra w hucie.
W latach 1917–1918 członek egzekutywy Zjednoczenia Socjalistycznego Polskiego (ZSP) w tym mieście. W 1917 mobilizował do walki rewolucyjnej pracowników Rosyjskich Zakładów Fabrykacji Rur, współtworzył Rady Delegatów Robotniczych (RDR) i był sekretarzem Rejonowej Rady w dzielnicy Amur-Dniepropetrowsk.