Serbii.
W 1922 w ramach wymiany więźniów wyjechała do Związku Radzieckiego, gdzie używała przybranego nazwiska Marta Górska, pracując w Giełdzie Pracy w Moskwie. Skończyła kurs na Komunistycznym Uniwersytecie im. Swierdłowa, po czym pracowała w Komitecie Rejonowym RKP(b) w moskiewskiej dzielnicy. Od 1927 studiowała na wydziale historii w Instytucie Czerwonej Profesury. Wykładała w szkołach partyjnych i na kursach organizowanych przez polską sekcję Kominternu. Podczas walk frakcyjnych w KPP była zwolenniczką ultralewicowej mniejszości. Od 1932 członkini kierownictwa szkoły partyjnej przy polskiej sekcji Kominternu, W dniach 8–18 X 1932 brała udział w VI Zjeździe KPP k. Mohylewa jako gość. Uczestniczyła również w pracach Komisji Programowej KPP. W latach 1933–1937 kierowała Wydziałem Propagandy Komitetu Rejonowego WKP(b) w Sokolnikach (dzielnica Moskwy).
W lipcu 1937 odsunięta od pracy w aparacie partyjnym w związku z aresztowaniami wśród działaczy KPP, została krawcową w Teatrze Wielkim w Moskwie. 24 sierpnia 1937 aresztowana i oskarżona o prowadzenie aktywnej działalności trockistowskiej od 1923. 1 listopada 1937 skazana na karę śmierci, a 3 listopada rozstrzelana na poligonie Butowo. Zrehabilitowana 13 lutego 1956.
Przypisy