Status zagrożenia i ochrona Przez IUCN gatunek klasyfikowany jest jako najmniejszej troski (LC, Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana; w 1996 roku ptak ten opisywany był jako pospolity. Populacja ma prawdopodobnie trend spadkowy ze względu na wylesianie w obrębie zasięgu występowania gatunku. W przypadku 17 ostoi ptaków IBA BirdLife International uznaje czakalakę burą za jeden z gatunków kwalifikujących, tj. takich, na podstawie których obecności wyznacza się te ostoje; występuje na przykład w Parku Narodowym Defensores del Chaco i Parku Narodowym Médanos del Chaco.
Relacje z ludźmi Ogilvie-Grant wspomniał tego ptaka w wydanej w 1895 książce A hand-book to the game-birds (dosł. Vademecum ptaków łownych). Był on wtedy ulubionym artykułem żywnościowym Indian, którzy wabili czakalaki bure, imitując ich głosy, a następnie odławiali strzałem z łuku. Pośród Indian Toba (lub Qom) gatunek nazywano Cochina, właśnie ze względu na dźwięk.
Przypisy Systematyka i nazwa polska za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Czubacze Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1830 roku Kategoria:Taksony opisane przez Johanna Georga Waglera Kategoria:Fauna Argentyny Kategoria:Fauna Boliwii Kategoria:Fauna Brazylii Kategoria:Fauna Paragwaju