PRL (1945-1974) W maju 1945 roku powróciła wraz z całą rodziną do Poznania, do domu przy ul. Grunwaldzkiej. W tym samym roku została rzeczoznawcą do spraw budowlanych Banku Gospodarstwa Krajowego. Od 1945 była zatrudniona w Pracowni Architektonicznej Wydziału Rozbudowy Miasta (do 1949). W okresie powojennym podejmowała się wielu zleceń w celu utrzymania rodziny. Jej mąż wrócił do Poznania z Wielkiej Brytanii pod koniec 1946 roku. Od czerwca 1946 roku była członkiem powojennego SARP. W latach 40. zajmowała się projektami odbudowy i inwentaryzacji zabytkowych budynków na terenie Starego Miasta (projekty te nie zostały zrealizowane). W 1949 roku została zatrudniona w Centralnym Biurze Projektów Architektonicznych i Budowlanych w Warszawie, w nowo powstałej pracowni A-VII Wystaw i Targów, która znajdowała się w gmachu Dyrekcji MTP w Poznaniu. Pracownia została włączona (1951) w strukturę Miastoprojektu Poznań, gdzie Czarnecka objęła stanowisko starszego projektanta (1949–1961). Początkowo pracowała (od 1953) nad odbudową zniszczonej Biblioteki Raczyńskich, dla której opracowała całościową koncepcję architektonicznąProjekt – Miasto. Wspomnienia Poznańskich Architektów 1945–2005, praca zbiorowa, (2013) Poznań: Wydawnictwo Miejskie Posnania, s. 47, .. Następnie kierowała IV Pracownią Projektową Obiektów Służby Zdrowia.