Za udział w walkach o Stare Miasto i zestrzelenie bombowca Ciszewski został odznaczony drugim Krzyżem Walecznych i Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari (na mocy rozkazu Dowódcy AK nr 526 z 28 sierpnia 1944 roku). Ze Starówki 1 września ewakuował się z batalionem „Gozdawa” kanałami do Śródmieścia, gdzie walczył m.in. o Dom Towarowy Braci Jabłkowskich, Hotel Bristol i o ul. Chmielną. Jako ranny został ewakuowany z Warszawy ze szpitalem polowym, według innej relacji uciekł z transportu do obozu. thumb|Grób Jerzego Ciszewskiego na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Po wyzdrowieniu przeniósł się do Zakopanego, gdzie mieszkał do kwietnia 1945 roku, drugą część tego roku mieszkał w Krakowie, po czym wrócił do Warszawy. Podjął pracę jako dziennikarz w Expressie Wieczornym, jednocześnie kończąc studia. Od lutego 1949 roku pracował jako inżynier w biurze projektowym. Później ponownie w Expressie Wieczornym. W latach 70. na dłuższy czas wyjechał z Polski.
Był ojcem Jerzego Ciszewskiego.
Został pochowany na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 90, rząd 1, miejsce 16).
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne