Maso da San Friano (właściwie Tomaso D'Antonio Manzuoli, 1536-1571) – włoski malarz okresu manieryzmu, działał głównie we Florencji. Jego pseudonim wywodzi się od rodzinnej miejscowości malarza.
Życiorys thumb|Maso da San Friano, Upadek Ikara, Palazzo Vecchio
Giorgio Vasari wymienia go jako ucznia Piera Francesca Foschiego. W swojej malarskiej twórczości ulegał wpływom Fra Bartolomea, Andrei del Sarto, Jacopa Pontorma i Rossa Fiorentina (Nawiedzenie, 1560 dla kościoła San Pier Maggiore, Florencja). Odniósł duży sukces zdobiąc katedrę w Prato oraz florenckie kościoły Ognissanti i Santa Felicita. Zaangażowany był również w dekorowanie Palazzo Vecchio. Do jego najbardziej znanych uczniów należeli Jacopo da Empoli oraz Alessandro Fei. Ważne dzieła Zmartwychwstanie (1552), kościół Santa Trinita, Florencja Dwaj architekci (1556), Palazzo Venezia, Rzym Madonna ze świętymi (1560), Santa Trinita, Cortona Portret Eleny Quadradetsi Gaddi, Palazzo Pitti, Florencja Nawiedzenie (1560), obecnie w kaplicy kolegium Trinity Hall na Uniwersytecie Cambridge (obraz wypożyczony na stałe z Fitzwilliam Museum) Święta Trójca ze świętymi Augustynem, Filipem, Kryspinem i Jakubem Większym (ok. 1560-1570), Galleria dell’Accademia, Florencja Alegoria męstwa (ok.