W pierwszej połowie XX wieku wiele krajów zbudowało lub planowało budowę krążowników liniowych: dużych jednostek floty cechujących się dużą prędkością maksymalną, ale opancerzeniem słabszym w porównaniu do pancerników z generacji drednotów. Pierwsze krążowniki liniowe (typu Invincible) powstały na skutek działań brytyjskiego Pierwszego Lorda Morskiego Johna Fishera i pojawiły się w 1908, dwa lata po rewolucyjnym pancerniku HMS „Dreadnought”Roberts, s. 19–25.. W tym samym roku Niemcy odpowiedziały własnym krążownikiem SMS „Von der Tann”Herwig, s. 60.. W ciągu kolejnej dekady Wielka Brytania i Niemcy zbudowały odpowiednio kolejnych dwanaście i sześć krążowników liniowychGardiner & Gray, s. 24–41, 151–155.. Inne marynarki dołączyły do nich: HMAS „Australia” weszła do służby w Royal Australian Navy w 1913, Japonia zbudowała cztery jednostki typu Kongō w latach 1911–1915, a w drugiej połowie 1912 Rosja położyła stępki czterech jednostek typu Izmaił, które jednak nie zostały nigdy ukończoneMcLaughlin 2003, s. 332–337.. Dwa inne kraje rozważały wprowadzenie do służby krążowników liniowych, ale nie zakończyły tego procesu: Francja rozważała kilka projektów studyjnych w 1913 i 1914Gardiner & Gray, s.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lista krążowników liniowych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.