Trybunał inkwizycji w Belluno – sąd inkwizycyjny, działający w latach 1546–1806 i mający swą siedzibę w Belluno w Republice Weneckiej. Był kierowany przez inkwizytorów z zakonu franciszkanów konwentualnych i należał do struktur inkwizycji rzymskiej.
Historia Diecezja Belluno od 1254 znajdowała się w granicach prowincji inkwizytorskiej Marchii Trewizańskiej, w której posługę inkwizytorską sprawowali franciszkańscy inkwizytorzy wyznaczani przez swoje władze zakonne. W XV i na początku XVI wieku diecezja ta podlegała co do zasady inkwizytorom generalnym z siedzibą w WenecjiRibetti, s. 645..
Do właściwego utworzenia trybunału inkwizycyjnego w Belluno doszło w roku 1546, a więc cztery lata po utworzeniu przez papieża Pawła III Kongregacji Rzymskiej i Powszechnej Inkwizycji, której zadaniem było koordynowanie działalności inkwizycyjnej we Włoszech przeciwko wpływom reformacji. Pierwszym inkwizytorem był Domenico Fortunato, mianowany przez prowincjała franciszkańskiej prowincji św. Antoniego.