Donus II – legendarny papież Kościoła katolickiego. Występował w średniowiecznych i wczesnonowożytnych spisach papieży. Większość współczesnej historiografii jest zdania, że nigdy nie istniał. Dawniej uważano, że urodził się w Rzymie, a jego pontyfikat rozpoczął się 20 grudnia 973 i trwał przez kilka miesięcy do marca 974.
Domniemany papież Powszechnie uważa się, że obecność w spisach papieskich papieża Donusa II była skutkiem błędu, wynikającego z mylnego odczytania łacińskiego słowa domnus (pol. pan), którym został określony papież Benedykt VII. Łaciński zwrot skojarzono z imieniem papieża Donusa z VII wieku. Część średniowiecznych i wczesnonowożytnych źródeł twierdziła, że 20 grudnia 973 rzymianin Donus miał zostać wybrany na papieża pod imieniem Donus II, po śmierci papieża Benedykta VI (którego pontyfikat trwał faktycznie od 19 stycznia 973 do lipca 974). Pontyfikat jego następcy Benedykta VII trwał od października 974 do 10 lipca 983. Przerwa pomiędzy pontyfikatami wynikła z trudnej sytuacji papiestwa w owym okresie. Po śmierci cesarza Ottona I stronnictwo antycesarskie w Rzymie pod przewodnictwem konsula rzymskiego Krescencjusza I (głowy rodu Krescencjuszy) wszczęło bunt przeciwko papieżowi Benedyktowi VI. Uwięziono go w Zamku św.