W kampanii wrześniowej walczył jako dowódca eskadry w składzie Brygady Pościgowej. 1 września zestrzelił He 111, a 6 września zniszczył wspólnie z innym pilotem Henschla Hs 126. Wraz z eskadrą przekroczył rumuńską granicę 17 września 1939 roku i udał się do Francji. Po przybyciu do bazy lotniczej Lyon-Bron został wcielony do dywizjonu 1/145, gdzie objął stanowisko dowódcy II eskadry. Od 9 do 12 czerwca 1940 r. walczył w obronie francuskiego nieba, nie osiągając jednak zestrzeleń. 13 czerwca 1940 r. otrzymał rozkaz udania się wraz z grupą pilotów na staż do GC I/8, gdzie Polacy mieli przeszkolić się na nowym typie samolotów. Do wyjazdu nie doszło ze względu na złą sytuacje na froncie. 19 czerwca 1940 roku z portu La Rochelle wraz z całą eskadrą ewakuował się do Anglii, gdzie otrzymał numer służbowy P-0322. Po przedłużającym się pobycie w bazie w Blackpool, 11 października 1940 roku otrzymał przydział do 607 dywizjonu stacjonującego na lotnisku Turnhouse. 12 listopada 1940 r. przeniesiono go do polskiego dywizjonu 303 przebywającego w Leconfield.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Juliusz Frey · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.