Hanriot HD.1 – francuski samolot myśliwski z okresu I wojny światowej. Nieprzyjęty na uzbrojenie przez francuskie siły powietrzne ze względu na konkurencję innych myśliwców, był jednak maszyną udaną i stanowił główne wyposażenie włoskich i belgijskich sił powietrznych w latach 1917–1918.
Historia Wpływ na konstrukcję inż. Pierre'a Duponta miał samolot Sopwith 1½ Strutter budowany na licencji przez firmę Hanriot. HD.1 miał podobny do brytyjskiej maszyny kształt kadłuba i konstrukcję piramidy pod płatem górnym. Maszyna, oblatana w lecie 1916 miała dobre osiągi, doskonale reagowała na stery i wykazywała się wyśmienitą zwrotnością.
Samolot był konkurencją dla wciąż produkowanych Nieuport 11c i wymagał tych samych silników rotacyjnych; Francuskie Siły Powietrzne zdecydowały o przezbrojeniu na SPADy VII i nie chciały wprowadzać do linii dodatkowego typu samolotu, mimo jego dobrych właściwości lotnych. Maszyną zainteresowali się natomiast Włosi i w listopadzie 1916 podjęli produkcję licencyjną w zakładach Nieuport-Macchi. Do służby w pierwszej linii HD.1 wszedł w lipcu 1917 (wcześniej służył w eskadrach szkolnych). W szczytowym okresie Hanrioty służyły w 16 z 18 włoskich eskadr myśliwskich. Samolot był niezwykle lubiany przez pilotów, którzy na nim latali, a włoscy myśliwcy woleli zwrotne Hanrioty od dużo szybszych SPADów S.XIII.