II Batalion Szturmowy „Odwet”, Batalion „Odwet II” – zgrupowanie Armii Krajowej sformowane we wrześniu 1943 roku w 4. Rejonie V Obwodu AK warszawskiego Mokotowa, uczestniczące w powstaniu warszawskim.
Geneza Tradycja batalionu sięga grudnia 1939 roku, gdy tworzyły się zalążki 2 kompanii, której dowództwo objął we wrześniu 1940 roku ppor. saperów Juliusz Sobolewski „Roman”, oficer Samodzielnej Grupy Operacyjnej „Polesie” gen. Franciszka Kleeberga. Trzy lata później mokotowska kompania przekształciła się w batalion szturmowy „Odwet”, który został sformowany we wrześniu 1943 roku i podlegał dowództwu 4. Rejonu V Obwodu AK na Mokotowie. W rejonie tym istniały 2 zgrupowania: I Zgrupowanie, czyli Batalion Zygmunta (około 250 żołnierzy), II Zgrupowanie (Batalion „Odwet”, w sile około 650 osób, w tym 103 przeszkolone sanitariuszki i łączniczki) oraz grupa artyleryjska „548” (grupa artyleryjska „Granat”, około 320 żołnierzy).
Dowódcą batalionu był por. Juliusz Sobolewski „Roman”.