Po śmierci Krattera, w latach 1831-1842 (czyli ostatnim dziesięcioleciu niemieckiej sceny teatralnej we Lwowie) dyrekcje teatru niemieckiego zmieniały się kilkakrotnie, a poziom artystyczny oceniany był coraz gorzejJohann Webersfeld, Lemberger Theater, w: Allgemeine Theater-Chronik, No. 33 [z 13 marca 1839], Leipzig 1839, s. 131-132..
W zarządzanym przez niego teatrze repertuar był wzorowany na repertuarze wiedeńskim i miał charakter ponadczasowy. Wiele sztuk sam pisał, dramaty jego autorstwa były grane do połowy ubiegłego stulecia nie tylko we Lwowie, ale nieomal na wszystkich niemieckich scenach teatralnych i to nie tyle przez wzgląd na ich treść, co bardziej ze względu na ich inscenizacje. Franz Kratter w swoich sztukach ukazywał ówczesne stosunki społeczne panujące w Galicji, wskazywał na wysoki poziom świadomości kultury i poczucia społecznego. Spektakle wywoływały sensację z powodu bezkompromisowego i otwartego pokazania panującego zła i jego przyczyn. Był świadomym prekursorem idei józefinizmu. W roku 1786 opublikował w Lipsku "Listy o aktualnym stanie Galicji"Briefe über den itzigen Zustand von Galizien, Leipzig 1786 - wydanie dwutomowe napisane po pierwszym pobycie Krattera w Galicji., zawierające ostrą krytykę stosunków społecznych w Galicji i krytykę szlachty polskiej, odebrane we Lwowie jako paszkwil.