Piotr Szamotulski także jako Piotr z Szamotuł, Piotr Świdwa Szamotulski (ur. ok. 1415, zm. między 24 a 28 września 1473) – rycerz wielkopolski, polski szlachcic herbu Nałęcz, administrator i dyplomata królewski oraz dowódca wojskowy w czasie wojny trzynastoletniej .
Rodzina Był synem Dobrogosta Szamotulskiego herbu Nałęcz oraz Elżbiety herbu Korczak, córki Dymitra z Goraja. Miał trójkę dzieci wojewodę poznańskiego Andrzeja, Annę oraz Barbarę.
Kariera polityczna Pełnił funkcje administracyjne w Koronie Królestwa Polskiego. Był kasztelanem kaliskim, w latach 1447-1450, kasztelanem poznańskim 1450-1473, starostą generalnym Wielkopolski w latach 1460-1473.
Był także dyplomatą króla polskiego Kazimierza IV Jagiellończyka. W 1454 był m.in. świadkiem wydania statutów nieszawskich przez króla Kazimierza IV JagiellończykaJan Wincenty Bandtkie, Ius Polonicum : codicibus veteribus manuscriptum et editionibus quibusque collatis, Warszawa 1831, s. 291..