Potok i droga prowadząca na południe przebiegały w tunelu, który został wydrążony w nasypie. W 1894 wiedeńska firma "Siemens & Halske" wybudowała na Wulce pierwszą elektrownię o mocy 400 koni mechanicznych tj. ok. 300 KW), która pozwoliła zelektryfikować część tras tramwajowych. W pobliżu wybudowano również zajezdnię tramwajową. Na początku XX wieku zasklepiono Potok Wulecki, a Wulką zaczęto nazywać stok opadający ku ulicy Wuleckiej (Wzgórza Wuleckie) oraz znajdujący się na wschód płaski teren, który posiadał równoległą nazwę Górka Kadecka (od otworzonej w 1899 austriackiej Szkoły Kadetów). Na przełomie XIX i XX wieku na terenach Wulki zaczęła powstawać zabudowa typowo miejska. Wybudowano wówczas zakład dla sierot oraz zakład wychowawczy imienia Abrahamowiczów, w późniejszym czasie powstał zespół budynków mieszkalnych Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i II Dom Techników. U zbiegu obecnych ulic Andrieja Sacharowa i Księżnej Olgi w latach 30. powstał stadion „Łuhowy gorod”, który należał do towarzystwa gimnastyczno-pożarniczego Łuh. W 1938 polskie władze w ramach działań obronnych kraju zlikwidowały istniejący przy ulicy Stryjskiej stadion Sokoła, od tego czasu stadion Łuhu był najważniejszą areną sportową dla Ukraińców.