oraz zaginiona tabulatura z klasztoru Świętego Ducha w Krakowie, z roku 1548. Zapis przedstawiony został na desce będącej prawdopodobnie pulpitem, na którym organista utrwalił najczęściej wykonywane w kościele kompozycje. Można wyróżnić dwieście jeden taktów zapisu muzycznego z czego połowa jest czytelna na tyle, że rozpoznano poszczególne kompozycje: czterogłosowe opracowanie Congaudent – w wersji jednogłosowej (znajdujące się również w Graduale). Według dokumentów krakowskich augustianów owym skryptorem mógł być organista Paweł, pełniący swoją funkcję w latach 1521-1522. Tabulatura organowa ma odrębną sygnaturę: Sygn. Mus. 2081 Cim54Opis tabulatury w Bibliotece NarodowejRękopis muzyczny, przed 1528, Notacja staroniemieckiej tabulatury organowej, drewno bukowe, 54 × 77 cm. Sygn. Mus. 2081 Cim..
W roku 1528 deska została użyta do wzmocnienia oprawy nowego Graduału de sanctis. Przycięto wówczas oba jej boki (łącznie około 1,5 taktu) oraz po kilka centymetrów na górze i dole, wycięto otwory oraz wstawiono w środek dwie listwy.