W skład II batalionu wchodzą wszyscy niemal oficerowie i wielu szeregowych z byłego 2 pułku inżynieryjnego II Korpusu Polskiego. Dowódcą batalionu został wyznaczony kapitan Artur Górski, były dowódca 2 pułku inżynieryjnego. Bataliony tworzyły: 4., 5. i 6 kompanie, które organizowały się początkowo w Warszawie. Po reorganizacji w lutym 1919 roku 1. pułku inżynieryjnego i przydzieleniu jego batalionów do poszczególnych okręgów generalnych — II batalion odszedł do okręgu Nr II do Lublina, a następnie do Krasnegostawu i stamtąd na frontpor. Romuald Bielski, Zarys historii wojennej formacji polskich 1918-1920 – 2 Pułk Saperów Kaniowskich, s. 17..
8 czerwca 1919 roku 1 kompania pod dowództwem porucznika Emila Strumińskiego wyruszyła na front litewsko-białoruski, gdzie walczyła w składzie 1 Dywizji Piechoty Legionów.
Żołnierze pułku W nawiasach podano daty przyjęcia oficerów do Wojska PolskiegoDziennik Rozkazów Wojskowych Nr 93 z 25 października 1919 roku, poz. 3564.Dziennik Rozkazów Wojskowych Nr 92 z 14 października 1919 roku, poz. 3433..
ppłk Jan Skoryna - dowódca pułku ppłk Feliks Napiórkowski - dowódca I batalionu por. Emil Strumiński - dowódca 1 kompanii (24 XI 1918) por. Wacław Damrosz - dowódca 2 kompanii por. Antoni Wejtko - dowódca 3 kompanii por. Czesław Okołow - dowódca 4 kompanii