Po uzyskaniu dyplomu nakazem pracy została skierowana do Bytomia, gdzie od 16 września 1952 do 1 czerwca 1953 pracowała jako kierownik Wojewódzkiego Laboratorium Serologicznego Przychodni Skórno-Wenerologicznej.

Z końcem roku 1953 powróciła do Wrocławia i od 1 stycznia 1954 podjęła pracę w I Klinice Pediatrycznej AM, prowadzonej przez prof. Hannę Hirszfeldową, gdzie pod jej kierunkiem uzyskała pierwszy i drugi stopnie specjalizacji z zakresu pediatrii. Stopień doktora nauk medycznych otrzymała 20 listopada 1963 uchwałą Rady Wydziału Lekarskiego AM we Wrocławiu, na podstawie pracy „Odczyn leukoaglutynacyjny w chorobie reumatycznej u dzieci”, a stopień doktora habilitowanego 8 grudnia 1971 tamże, na podstawie pracy „Rola procesów immunologicznych w etiopatogenezie marskości wątroby”.

Jesienią 1972 w ramach funkcjonującego od 1970 roku, jako filia Uniwersytetu Jagiellońskiego, Zespołu Nauczania Klinicznego podjęła pracę w Szpitalu Dziecięcym w Kielcach, obejmując stanowisko ordynatora Oddziału Wewnętrznego Wojewódzkiego Specjalistycznego Szpitala Dziecięcego w Kielcach oraz konsultanta wojewódzkiego ds. pediatrii. Przy oddziale powstała w roku 1976 Poradnia Hematologiczna, w której pracowali rotacyjnie lekarze z Oddziału. 30 grudnia 1991 przeszła na emeryturę.