Przed wybuchem II wojny światowej Wydział Lekarski składał się z dwudziestu czterech katedr i klinik, a wśród personelu naukowego pracowało trzynastu profesorów zwyczajnych, pięciu profesorów nadzwyczajnych i trzydziestu trzech docentów.
Na wydziale medycznym wykładali uczeni światowej sławy, m.in. Henryk Kadyi, Władysław Szymonowicz, Jan Prus, Adolf Beck, Antoni Noga-Mars, Ludwik Rydygier, Antoni Cieszyński, Roman Rencki, Jakub Parnas, Rudolf Weigl, Antoni Gluziński, Stanisław Budzyński, Edmund Biernacki, Leon Popielski, Włodzimierz Sieradzki, Hilary Schramm, Emanuel Machek, Antoni Jurasz, Henryk Halban, Zdzisław Steusing, Napoleon Gąsiorowski, Witold Ziembicki, Jan Grek, Tadeusz Ostrowski, Adam Gruca, Jan Lenartowicz, Adam Bednarski, Kazimierz Bocheński, Franciszek Groër, Eugeniusz Artwiński, Teofil Zalewski, Józef Markowski, Bolesław Jałowy, Mieczysław Wierzuchowski, Włodzimierz Koskowski, Marian Franke, Witold Nowicki.
W roku akademickim 1938/1939 istniały katedry: