W czerwcu 1964 obronił doktorat na podstawie rozprawy Związki średniego odpływu na obszarze Polski w funkcji parametrów regionalnych. Promotorem pracy był Julian Lambor. Na podstawie rozprawy Wieloletnia zmienność odpływu rzek polskich uzyskał w 1978 habilitację. Tytuł profesorski nauk technicznych otrzymał w 1980. Wykładał na Politechnice Warszawskiej i Uniwersytecie Warszawskim. Przebywał także na stażach naukowych w USA, na Węgrzech, w ZSRR, Rumunii i w Wielkiej Brytanii. Był ekspertem ds. hydrologii z ramienia Światowej Organizacji Meteorologicznej w Ugandzie, a także ds. planowania zasobów wodnych w Bangladeszu (z ramienia ONZ)Andrzej Ciepielowski, Pożegnania - Juliusz Janusz Stachý (1930-2012), w: Acta Scientarum Polonorum. Architectura, nr 10(4) wyd.2011, s.43-45. Był członkiem Światowej Organizacji Meteorologicznej, od 1964 Komitetu Hydrologii w Genewie), w latach 1966-1992 Komitetu Gospodarki Wodnej PAN zasiadał w radzie naukowej IMUZ w latach 1976-1980.