Widocznym aktem uspokojenia Europy wschodniej i krajów anektowanych była podróż cesarska z 1910, urządzona przez mego poprzednika br. Buriana z wielkim skutkiem agitacyjnym i bez «wypadku», o jaki tam na południu nie trudno. Pojawienie się wiekowego monarchy o formach iście patrjarchalnych, podziałało wręcz entuzjastycznie na szerokie koła ludności... Na jak krótko miało to wszystko jednak mieć walor!” – , w tomie I: s. 235; tom 1.. Burián zarządzał anektowanym terenem stosunkowo łagodną ręką i usiłował zapewnić ludności większy głos w imperialnej administracji. Jednakże, jego pojednawcze podejście, nie zdołało uspokoić kraju a było powodem pretensji urzędników względem Buriana”Burian von Rajecz Stefan Graf”, w: „Österreichisches Biographisches Lexikon 1815–1950", Verlag der Österreichischen Akademie der Wissenschaften, Wiedeń, 1957, tom 1, s. 129.. Burian w 1908 jako minister finansów udzielił koncesji węgierskiej grupie finansowej na założenie w Sarajewie Banku rolniczego („Bosn.- herz. Agrarbank”) upoważnionego do wykupu chłopów węgierskich („kmetów") z ich stosunku poddańczego metodą indemnizacji, ale po protestach zawiesił przyznane bankowi prawo skupu „kmetów” aż do decyzji przyszłego Sejmu bośniackiego, który uchwalił wykup „kmetów”" dobrowolny przez władze rządowe, w tomie I: s. 172-175;