Są to prace, w których zacierał różnicę między umownym a realnym statusem obrazu świata, traktując obraz jako formę wyrazu, realizacji malarskiej i tworzywo refleksji.
Malarstwo pozostawało dla Piotra Jarży zawsze sztuką autonomiczną, niezależną od pracy w PLSP. W latach osiemdziesiątych w katalogu do jednej ze swoich wystaw napisał: „Interesuje mnie świat widzialny i obce są mi wykresy statystyczne, linearne i kolorystyczne pod które podkłada się różne treści, koncepcje i domniemania".
W opinii Jerzego Madeyskiego i Ignacego Trybowskiego był wychowawcą wielu znanych artystów. Do jego uczniów należeli m.in. Piotr Jargusz, Andrzej Kapusta, Teodora Pawełko-Kwiatkowska, Stanisław Kwiatkowski, Zbigniew Nesterowicz, Zbigniew Rabsztyn, Dorota Taff-Rozwadowska. Przez uczniów - co opisał Andrzej Matynia w felietonie "Czy można mówić o formie edukacji artystycznej?" - określany jako "Mistrz syntezy".
Wybrane wystawy indywidualne 1989 - malarstwo, Galeria PLSP, Kraków 2005 - malarstwo i grafika (wspólnie z Julią Jarżą), Galeria Na Piętrze, Biuro Wystaw Artystycznych, Kielce 2008 - "Spotkanie z Piotrem" - malarstwo, Cricoteka, Nadwiślańska 4, Kraków
Linki zewnętrzne Fotoreportaż z wernisażu wystawy malarstwa Piotra Jarży w Cricotece w Krakowie 13.06.2008 r.