We wrześniu 1946 został zwolniony i w listopadzie tego samego roku powrócił do Polski i osiadł w Przemyślu. Od 1 stycznia 1947 pracował jako nauczyciel i kierownik Szkoły Podstawowej nr 4 i 5, od 1 lipca 1950 do 31 sierpnia 1951 był podinspektorem szkolnym i kierownikiem Wydziału Oświaty, a od 1 września 1951 do 31 sierpnia 1959 pełnił funkcję zastępcy, a następnie dyrektora Liceum Pedagogicznego. W 1959 ukończył studia na Uniwersytecie Warszawskim, uzyskując stopień magistra pedagogiki. W latach 1959–1973 był dyrektorem Studium Nauczycielskiego, a od 1 września 1973 do 31 sierpnia 1975 pełnił funkcję dyrektora Centrum Doskonalenia Nauczycieli. W 1967 obronił pracę doktorską na Uniwersytecie Warszawskim.
Po przejściu w 1975 na emeryturę pracował jako starszy wykładowca w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Rzeszowie. Do 1991 prowadził seminaria magisterskie w zakresie nauczania początkowego, był promotorem ponad 100 prac magisterskich.