Od maja do 15 grudnia 1921 roku pełnił służbę na stanowisku komendanta Centralnej Szkoły Podoficerów Piechoty Nr 1 w Chełmnie, a jego oddziałem macierzystym był 57 pułk piechoty wielkopolskiej w Poznaniu. 3 maja 1922 roku został zweryfikowany w stopniu pułkownika ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 roku i 79. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W 1923 roku był zastępcą komendanta Obozu Warownego „Poznań”, pozostając oficerem nadetatowym 58 pułku piechoty w Poznaniu. 25 października 1926 roku został zatwierdzony na stanowisku komendanta miasta Poznania. W 1928 roku był sklasyfikowany na liście starszeństwa oficerów piechoty z 1. lokatą. 14 lutego 1929 roku został zwolniony ze stanowiska komendanta placu Poznań i pozostawiony bez przynależności służbowej z równoczesnym oddaniem do dyspozycji dowódcy Okręgu Korpusu Nr VII. Z dniem 30 czerwca 1929 roku został przeniesiony w stan spoczynku.
W 1934 roku pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Poznań Miasto. Posiadał przydział do Oficerskiej Kadry Okręgowej Nr VII. Był wówczas „przewidziany do użycia w czasie wojny”. W 1938 roku pełnił funkcję pierwszego wiceprezesa Głównego Zarządu Wielkopolskiego Związku Pszczelarzy w Poznaniu„Bartnik Wielkopolski” Organ Wielkopolskiego Związku Pszczelarzy Nr 8, sierpień 1939 rok, s.