Arneis – biały szczep winorośli, uprawiany w północno-zachodnich Włoszech (Piemont, Liguria). W języku piemonckim arnèis oznacza łobuziaka. Nazwa podobno pochodzi od problematycznej uprawy i kapryśnego dojrzewania. W obecnym wariancie nazwa arneis po raz pierwszy pojawiła się w 1877.
Charakterystyka Odmiana była znana na pewno już w XV wieku, jako ranaysii. Rośnie bujnie, a dojrzewa w II połowie września.
Arneis należy do odmian wonnych, a silny aromat był wykorzystywany, by odciągnąć ptaki od bardziej wartościowych krzewów nebbiolo. Arneis było niegdyś wykorzystywane jako domieszka do czerwonych win (np. ze szczepu nebbiolo) albo jako winogrono deserowe.
Wino Niski poziom kwasowości, zwłaszcza w przypadku spóźnionego winobrania sprawia, że arneis jest odmianą nadającą się raczej na wina do picia jako młode. Wino z arneis rzadko poddaje się starzeniu w beczkach. Wino cieszy się dobrą reputacją i ma pełną strukturę, choć jest orzeźwiające. Typowe są wytrawne wina stołowe, ale arneis dobrze nadaje się również na wina musujące oraz w stylu passito. Wyróżnia się dwa style: owocowy i delikatnie kwasowy oraz złożony, z aromatami kwiatów, jabłek, brzoskwiń i orzechów.