do służby narodowej wstąpił raz jeszcze na krótko w r. 1848. Z ramienia Komitetu Narodowego, jako podskarbi, stanął na czele Kasy Narodowej i na jego ręce wpływały wszelkiego rodzaju dary w pieniądzach i kruszcach (te ostatnie jego agent sprzedawał w Berlinie). Po kilku tygodniach działalności (28 III – 30 IV) Komitet został rozwiązany. W r. 1863 ograniczył się już tylko do pomocy finansowej powstaniu.
Jeszcze jako młodzieniec odziedziczył wszystkie majątki Kwileckich z Kwilcza: Kwilcz i kilka innych w pow. międzychodzkim oraz Gaj w pow. szamotulskim. Gospodarował dobrze (wystawił w Kwilczu cukrownię, jedną z pierwszych w Wielkopolsce). Uczestniczył w pracach Towarzystwa Pomocy Naukowej, a w 1883 roku współorganizował obchody rocznicy odsieczy wiedeńskiej, jednej z pierwszych rocznic obchodzonych uroczyście w zaborze pruskim (w kościele w Kwilczu ufundował okolicznościową tablicę). Arsen Kwilecki zmarł 25 sierpnia 1883 roku w Kwilczu, został pochowany w krypcie pod kościołem. Wobec braku potomstwa z małżeństwa (22 X 1833) z Pauliną Ponińską większość majątku przeszła na bratanka Mieczysława.
Bibliografia
Arsen Kwilecki Kategoria:Ludzie urodzeni w Kwilczu Kategoria:Oficerowie kawalerii powstania listopadowego Kategoria:Osoby niosące pomoc powstaniu styczniowemu Kategoria:Polscy ziemianie Kategoria:Urodzeni w 1805 Kategoria:Zmarli w 1883 Kategoria:Kwileccy