w: rozbudowie kopalni „Jadwiga” w Klimontowie, pracach betonowych, żelazobetonowych i kamiennych w Kopalniach Klimontów (pokład „Ignacy”) i „Mortimer”, eksploatacji pokładu „Reden” kopalni „Wiktor” Milowicach, uruchamianiu kopalń odkrywkowych „Irena” „Aleksander” „Józef II” „Staszic”, uruchamianiu – na zamówienie Warszawskiego Towarzystwa Kopalń Węgla – eksploatacji cienkich „pokładów podredenowskich” (brzeżnych grupy 600) w kopalni „Jakub” (Niemce). W roku 1938 skończył uruchamianie własnej kopalni z pokładami brzeżnymi grupy 600 – „Dorota”, w której zatrudnił ponad 1000 robotników, 3 sztygarów i 4 inżynierów. W kopalniach „Dorota” i „Jakub” wykształcił liczne grono fachowców, dysponujących rzadką umiejętnością eksploatacji pokładów cienkich, „zaognionych” i zagrożonych dużym dopływem wody.
Uzyskując znaczne dochody rozpoczął działalność filantropijną: w latach 1918–1919 przeznaczył 100 000 koron na rzecz utworzenia przez Szymona Starkiewicza Sanatorium Dziecięcego „Górka” w Busku-Zdroju;