To przełomowe spotkanie miało miejsce w miasteczku Quakenbrück, gdzie wraz z jego ówczesnym zespołem „Comedien Terzett”, który utworzył się z „Die Düsselperlen”, występował w programie ramowym rewii mody. Dzięki jego protekcji Heino już w 1967 roku nagrał pierwszego longplaya, który o tyle nieźle się sprzedawał, że Bendix został jego producentem i managerem przez następnych 20 lat.

Podczas gdy amerykański rock zdawał się dominować zachodnioniemiecką scenę muzyczną będąc głosem młodzieżowego protestu w latach sześćdziesiątych, Heino budował swoją karierę na tradycyjnym niemieckim repertuarze ludowym i folklorystycznymWywiad z Heino opublikowany 18.12.2014 na stronie Focus.de: Heavy-Metal-Heino: „Wie Gotthilf Fischer am Ende explodiert – köstlich!“, dostęp: 2016-05-04., przy czym często lansował nowe utwory, skomponowane specjalnie dla niego. W tej fazie współpracował intensywnie z kompozytorem oraz teksterem Wolfgangiem Neukirchnerem. Dzięki nim Heino wszedł w nowy rodzaj pieśni folklorystycznych, wędrownych i marynarskich, przy czym jego nagrania z miejsca odniosły poważne sukcesy. W 1972 roku wylansował swój pierwszy hit pod tytułem „Blau blüht der Enzian”. Od tej pory często gościł na ekranach telewizji („Starparade”, ZDF), nie tylko jako wykonawca pieśni folklorystycznych, ale i szlagierów.