Park Narodowy Médanos del Chaco – park narodowy leżący w północno-zachodnim Paragwaju na granicy departamentów Boquerón i Górna Parana. Utworzony 12 sierpnia 2003, obecnie (2014) najmłodszy park na terenie państwa. Uznany za ostoję ptaków IBA.
Park powstał 12 sierpnia 2003 na mocy dekretu N°21957 na obszarze 514 233 ha. 17 lutego 2004 nastąpiło zawieszenie działalności dekretem N° 1791 ówczesnego prezydenta, Nicanora Duarte Frutosa. Normalny stan funkcjonowania przywrócono u schyłku 2004. Pod koniec stycznia 2005 opracowano plan zarządzania. PN Médanos del Chaco jest częścią Rezerwatu biosfery El Chaco.
Warunki naturalne PN Médanos del Chaco leży w obrębie Gran Chaco. Na jego obszarze występują lasy (według danych IUCN 23% powierzchni parku (2007)), zarośla oraz sawanna porośnięta kserofitami. Prócz tego obecne są wydmy (médanos) czyniące park unikalnym w skali krajowej ze względu na kształtowany częściowo przez wiatr krajobraz oraz przewagę roślin zielnych; takowe znajdują się również w południowej Boliwii. Ogólnie w Chaco średnia roczna suma opadów mieści się w granicach 400–850 mm;