Przypadkowo, w 2011 roku Falin spotkał w USNM Jeyaraney Kathirithamby, która pracując nad kolekcją wachlarzoskrzydłych odkryła w niej omyłkowo umieszczone preparaty z brakującymi częściami holotypu R. muiri. Falin zorientował się, że należą do tego samego okazu co niekompletny chrząszcz przechowywany w Kansas i po trzech latach wspólnie z Michaelem S. Engelem przedstawił opis gatunku.
Rhipidiocyrtus jest największym znanym przedstawicielem plemienia Ripidiini. Ma niezrośnięte, dwuczłonowe głaszczki szczękowe, 11-członowe czułki, tarczka (mesoscutellum) jest obecna, ale słabo wykształcona. Liczba tarsomerów: 5-5-4. Wyróżnia się ukształtowaniem zaplecza (metanotum): metascutellum zwęża się w kierunku przednim, kończąc się przy przedniej krawędzi metanotum pojedynczym pośrodkowym rowkiem.
Przypisy
Kategoria:Wachlarzykowate Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 2014 roku