Samuel Grot Słupecki herbu Rawicz (zm. 6 listopada 1640 roku) – kasztelan radomski w latach 1620–1640, starosta zawichojski w latach 1615–1640.

Był wnukiem Zbigniewa Słupeckiego, synem Jana i Elżbiety z Żeleńskich. Rodzice i rodzina była wyznania kalwińskiego i w tym wyznaniu był wychowywany.

Odbył wieloletnie (1594-1605) staranne studia uniwersyteckie na protestanckich uczelniach, m.in. w Bazylei, ale także w Padwie, gdzie w 1605 jako ostatni z Polaków został wybrany na rektora (w 1606 r. zrezygnował z funkcji, prawdopodobnie ze względów finansowych).

Po powrocie do ojczyzny przeszedł na katolicyzm i zlikwidował zbór kalwiński w Pniowie. Ożenił się z katoliczką Zofią Ligęzianką (zm. 1632).

W 1627 roku wyznaczony z Senatu jako lustrator królewskich dóbr stołowych na Rusi i WołyniuVolumina Legum, t. 3, Petersburg 1859, s. 265.. W 1632 roku był elektorem Władysława IV Wazy z województwa sandomierskiego, podpisał jego pacta conventaPorządek Na Seymie Walnym Elekcyey, miedzy Warszawą a Wolą, Przez opisane Artykuły, do samego tylko Aktu Elekcyey należące, vchwalony y postanowiony. Roku Pańskiego, M. DC. XXXII. Dnia 27. Września, s. 17..

W małżeństwie z Zofią Ligęzianką miał jedną córkę Reginę Konstancję, od 1641 roku żonę chorążego przemyskiego Adama Bala.