W latach 1932–1933 wybudowano wodociągi w dzielnicach Nowy Lwów, górny Łyczaków, Jałowiec i Pasieki. Ze względu na różnicę poziomów konieczna była budowa dwóch stacji pomp i wież wodnych przy ulicy Cieszyńskiej (obecnie Tarnopolska) i Łyczakowskiej, które powstały według projektu Witolda Minkiewicza. W listopadzie 1935 do Woli Dobrostańskiej doprowadzono sieć energetyczną, dawne pompy nurowe napędzane silnikami parowymi zastąpiono mechanizmami elektrycznymi. Na początku 1936 działało ogółem siedem stacji pomp, cztery w Woli Dobrostańskiej i po jednej w Szkle, Wielkopolu i na górnym zbiorniku we Lwowie, sieć wodociągowa liczyła 185 km, a cały układ zasilający ok. 7000 km.
Działalność przedsiębiorstwa Lwiwwodokanał pozyskuje wodę z ujęć powierzchniowych w okolicach Woli Dobrostańskiej oraz wydobywa ze 180 studni artezyjskich, które tworzą 17 ujęć i transportuje ją wodociągami do odbiorców na terenie Lwowa i do okolicznych miejscowości. Odbiera ścieki, zapewnia ich transport systemem kanalizacyjnym oraz poddaje mechanicznemu i biologicznemu oczyszczeniu. Sieci magistrali wodociągowych mają długość 600 km, a sieci wodne 1100 km. Ilości wody pozyskiwanej zarówno wodociągiem, jak i ze źródeł artezyjskich są na potrzeby miasta niewystarczające, duża część miasta ma dostęp do wody tylko 6 godzin dziennie.