Gustaw Adolf Marian Potworowski herbu Dębno (ur. 11 października 1889 w Warszawie, zm. 1 października 1951 w Maladze) – polski dyplomata.
Życiorys Urodził się 11 października 1889 w Warszawie, w rodzinie Jerzego Potworowskiego h. Dębno (1857–1896) i Ksawery z domu Szydłowskiej h. Lubicz (1863–1948).
Po ukończeniu gimnazjum gen. P. Chrzanowskiego w Warszawie, studiował biologię na uniwersytecie w Lozannie i w Paryżu oraz agronomię w Lipsku i w Berlinie. Po powrocie do kraju w 1914 zajmował się administracją należącego do rodziny majątku w Radoryżu.
11 sierpnia 1919 wstąpił do służby dyplomatycznej w niepodległej Polsce. Kierował referatem plebiscytu MSZ w czasie przygotowań do plebiscytów na Warmii i Mazurach i na Górnym Śląsku. 18 sierpnia 1921 został skierowany do Komisariatu Generalnego RP w Wolnym Mieście Gdańsku, awansowany na sekretarza legacyjnego. Od 1 sierpnia 1924 do początków 1926 w centrali MSZ. W latach 1926–1928 radca poselstwa RP w Berlinie, od 1 października 1928 do 1 lipca 1934 sekretarz ambasady RP w Paryżu. 15 maja 1936 mianowany na posła nadzwyczajnego i ministra pełnomocnego w Szwecji, misję pełnił do 31 października 1942. Następnie kierował Wydziałem Spraw Uchodźczych w MSZ RP w Londynie (Rząd RP na uchodźstwie). Od czerwca 1944 poseł RP w Lizbonie.