Aleksandr Aleksandrowicz Turincew, ros. Александр Александрович Туринцев (ur. w Puszkinie, zm. 25 grudnia 1984 w Paryżu) – rosyjski duchowny prawosławny, emigracyjny pisarz, poeta i publicysta, krytyk literacki, śpiewak i tancerz, działacz społeczno-kulturalny.
Życiorys W 1914 roku ukończył gimnazjum we Włodzimierzu, po czym rozpoczął studia prawnicze na uniwersytecie w Moskwie. Podczas nauki pisał wiersze, opublikowane w 1915 roku w czasopiśmie literackim „Ogoniok”. W 1916 roku został zmobilizowany do armii rosyjskiej. Służył w stopniu podporucznika, a następnie porucznika w jednej z brygad artylerii. Po ukończeniu kursu wojskowego otrzymał stopień kapitana. Służył następnie w dywizjonie artylerii konnej. W 1918 roku pracował w Konsumenckim Związku Kooperacji we Włodzimierzu. W styczniu 1919 roku zmobilizowano go do wojsk bolszewickich. W maju tego roku zdezerterował, przechodząc do Armii Północno-Zachodniej gen. Nikołaja Judenicza. Na początku 1920 roku przedostał się do Polski, gdzie w czerwcu tego roku wstąpił do Rosyjskiej Ludowej Armii Ochotniczej generała Stanisława Bułak-Bałachowicza. Po jej klęsce został internowany w obozie w Różanach, gdzie redagował gazetkę „Don”. Zaangażował się w działalność Ludowego Związku Obrony Ojczyzny i Wolności Borisa Sawinkowa. Pisał artykuły do pisma „Za swobodu!”.