Od 1944 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a następnie do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej.
W 1945 r. był starszym instruktorem polityczno-wychowawczym w Korpusie Bezpieczeństwa Wewnętrznego. W tym samym roku, jako porucznik, rozpoczął pracę w Ministerstwie Bezpieczeństwa Publicznego, gdzie z rekomendacji Julii Brystigerowej objął stanowisko zastępcy kierownika Wydziału IV Departamentu V. W maju 1946 został p.o. naczelnika, a następnie naczelnikiem tego wydziału.
Prowadził postępowania przeciwko żołnierzom polskiego podziemia niepodległościowego, w tym Batalionu „Zośka”. W 1948 wydał nakaz aresztowania Jana Rodowicza „Anody”, co doprowadziło do jego śmierci podczas brutalnego przesłuchania w siedzibie MBP. W 1950 objął stanowisko naczelnika Wydziału I w tym samym departamencie MBP. W okresie pracy w resorcie awansował do stopnia podpułkownika.