Po odwołaniu z funkcji przeniesiony został w stan rozporządzalności. Po odejściu ze służby dyplomatycznej zajął się zarządzaniem majątkiem w Kurowicach, gdzie zmarł. Zajmował się opracowaniem swych bogatych zbiorów sztuki japońskiej, chińskiej, indiańskiej, tureckiej, serbskiej, albańskiej, staroegipskiej i fauny brazylijskiej. Na mocy jego testamentu część tych zbiorów znalazła się po II wojnie światowej w zbiorach Muzeum Narodowego w Warszawie i Muzeum Mazowieckiego w Płocku.
Odznaczony m.in. Krzyżem Komandorskim Orderu Polonia Restituta (31 grudnia 1923), jugosłowiańskim Orderem Świętego Sawy I klasy (1925)Okęcki Zdzisław Narcyz w: Polski Słownik Biograficzny, t. XXIII/1978, s. 663, japońskim Orderem Świętego Skarbu I klasy (1930) i Krzyżem Wielkim Orderu Korony Rumunii. W trakcie służby na placówkach austro-węgierskich otrzymał między innymi: Krzyż Kawalerski Orderu Franciszka Józefa, Krzyż Jubileuszowy dla Cywilnych Funkcjonariuszów Państwowych oraz rumuńskie ordery Gwiazdy Rumunii i Korony Rumunii, oba w klasie Oficer* .
W 1905 roku zawarł małżeństwo z Zofią Skarbek (1878–1963), absolwentką kursów gospodarstwa wiejskiego i mleczarstwa w Holandii, małżeństwo było bezpotomne.
Przypisy